آموزش و فناوریچندرسانه‌ای

آموزش سختی، مقاومت و شکل‌پذیری در مهندسی عمران

سختی:

ایستادگی در برابر تغییر مکان را سختی می‌نامند. برای یک نیروی مشخص، هرچقدر تغییر شکل سازه کمتر باشد سختی آن سازه بیشتر خواهد بود. در مهندسی زلزله سختی ذاتاً در محدوده رفتاری الاستیک و خطی بررسی می‌شود. بر اساس مقدار سختی و جرم سازه می‌توان مقدار پرید نوسانی سازه را به‌دست آورد. لذا با ثابت بودن جرم سازه، سختی و پرید ارتعاش با یکدیگر رابطه عکس خواهند داشت. سختی یک مقطع وابسته به ابعاد مقطع، طول المان و مدول الاستیسیته مصالح مصرفی می‌باشد.

مقاومت:

ظرفیت تحمل نیرو در تلاش موردنظر را مقاومت در برابر آن تلاش گویند. (مقاومت برشی، مقاومت خمشی، مقاومت محوری و …) مقاومت در یک تلاش به پارامترهای مختلفی نظیر ابعاد مقطع، طول مقطع، مقاومت مصالح مصرفی، مقدار آرماتور طولی، مقدار آرماتور عرضی و … بستگی دارد.

شکل‌پذیری:

قابلیت تحمل تغییر شکل های فرا ارتجاعی و استهلاک انرژی بدون افت قابل‌توجه در مقاومت را شکل‌پذیری می‌گویند. شکل‌پذیری یک المان به پارامترهای مختلفی نظیر مقدار نیروی برشی در المان، مقدار بارمحوری فشاری، تناسب ابعادی در مقاطع فولادی (فشردگی مقطع)، مقدار آرماتور طولی، مقدار آرماتور عرضی و … بستگی دارد.

مؤلف اثر: مهندس قدرتی | کارشناسی ارشد زلزله از دانشگاه صنعتی شریف

برچسب ها
نمایش بیشتر

محمد احمدی اکبری

مؤسس و مدیر عمران آنلاین | کارشناسی مهندسی اجرایی عمران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن